සිතින් සිතුවට මිනුම් ගනු බැරි
පෙනෙන නොපෙනෙන ආදරේ
සඟවාන ඔය සිත් ගැබේ
එක්කළොත් මහා සයුර පරදන
කදුළු පිරිලා ඇති නෙතේ
දරුණු දරදඩු රළු පපුව යට
සිරකරන් නුඹ දරු සෙනේ
නුඹ නොදුටු ලොව තනන්නට මට
නිදි නොදකී ඇස් හාමතේ
මොණර,හංස තුඩු ළඟ......
රටාවට හැඩ දමපු අපුරු ඉතිහාස කතා ඔච්චමින් සරදමින් පහර දී බිම දමා එක්තරා ගැහැණියක ................... නම් කළා ලොව පැරණි වෘත්...
-
අමතක ව පිනි බිදුවක් වග පුංචි මල් පෙත්තක හිද සිනාසුණා ඔබත් එක්ක දිලිසි දිලිසි උජාරුවට ඈත එන හිරු නොදැක -
හෙලා දහඩිය කදුළු වැල් කළ ද මා ගෙත්තම් නොවසා මොහොතකුදු නෙතුපියන් ඇන්දේ රූ සිත්තම් සිනාසී කදුළු කැට කළත් මට ඔච්චම...
No comments:
Post a Comment