සරන්නට නුබ ගැබ සිසාරා
රිසි ලෙසින්
අත්තටු තිබුණා නම්
කදිමයි නොවේද සකි
දඟකාර හැඩකාර කටකාර
තුරුණු සිත
අයදින්නේ නිදහසයි
වගකීම් යුතුකම්
පැටවිලා හිස මතට
පියඹන්නේ කෙලෙසකද
අතැර ඒ සියලු දෙය
මොණර,හංස තුඩු ළඟ......
රටාවට හැඩ දමපු අපුරු ඉතිහාස කතා ඔච්චමින් සරදමින් පහර දී බිම දමා එක්තරා ගැහැණියක ................... නම් කළා ලොව පැරණි වෘත්...
-
අමතක ව පිනි බිදුවක් වග පුංචි මල් පෙත්තක හිද සිනාසුණා ඔබත් එක්ක දිලිසි දිලිසි උජාරුවට ඈත එන හිරු නොදැක -
හෙලා දහඩිය කදුළු වැල් කළ ද මා ගෙත්තම් නොවසා මොහොතකුදු නෙතුපියන් ඇන්දේ රූ සිත්තම් සිනාසී කදුළු කැට කළත් මට ඔච්චම...
No comments:
Post a Comment